بسته به این كه نقطه بصری در كجای كادر قرار گرفته باشد موقعیت های مختلفی را به وجود می آورد. یك نقطه روابط محدود و ساده ای با فضای اطراف خود دارد و به همان نسبت تمركز مخاطب را به خود جلب می كند، اما چنانچه نقاط بصری متعددی در یك كادر وجود داشته باشند، بر اساس روابطی كه از نظر شكل، اندازه، تیرگی، روشنی، رنگ، بافت‌، دوری و نزدیكی با یكدیگر دارند تاثیرات بصری متفاوتی به وجود خواهند آورد. 
گاهی ممكن است نقطه به عنوان كوچك ترین بخش تصویر تلقی شود. در این صورت در اثر تراكم نقطه های تیره، تیرگی حاصل می شود.

برخی از هنرمندان نقاش از این خصوصیت برای ایجاد سایه روشن در طراحی استقاده می كنند و یا در نقاشی های خود رنگ های خالص را به صورت نقطه نقطه در كنار هم قرار می دهند تا از تلفیق آنها در چشم بیننده رنگ ها تركیبی دیده شوند. این خصوصیت در صفحه‌ی تلویزیون هم كاربرد دارد. در فن چاپ نیز در اثر تراكم نقاط تیره و نقاط رنگی كه در كنار هم قرار می گیرند برای ایجاد تصویر استفاده می شود البته كار نقطه در كامپیوتر و نرم افزار های متفاوت كار مشكلی است زیرا مرز پیكرهای نقطه را زیاد نمی توان نشان داد مگر این كه خط‌ها را كم رنگ تر و بتوانیم مرز پیكر ها را پوشش دهیم.
از آنجا كه نقاط بصری انرژی و تاثیر ویژه ای را در فضای پیرامون خود منتشر می كند وجود نوعی ارتباط متقابل در میان آنها برای ایجاد تاثیری مثبت الزامی است، در غیر این صورت در اثر عدم ارتباط میان آنها نوعی اغشاش بصری ایجاد خواهد شد كه مانع تاثیر گذاری متمركز بر مخاطب می شود

نكته: این كه ما بخواهیم گرافیست خوب و طراح وب خوبی بشویم باید عناصر تجسمی را بشناسیم و بعد به كار بریم و نیازمند زمان و تمرین خواهد بود و دیگر این كه در كو چه و خیابان و به آرم ها و نشانه های تبلیغاتی و در اینترنت به سایت ها مخصوصا كلیپ های فلشی و نقطه‌های عطف توجه داشته باشیم. كه یكی از مهم ترین راههای یادگیری نگاه كردن به آثار دیگران كه در هر دفعه چیز جدیدی را كشف كنیم (كشف كشف كشف)

نكته 1: اگر نقاط در یك كادر به هم نزدیك شده باشند تاثیر قوی تری و تمركز بیشتری را بوجود آورده است. 
نكته 2: نقاط مشابه ای كه به صورت یكنواخت در كادر پراكنده شده باشند در نتیجه جاذبه بصری ایجاد نشده است. 
نكته 3: علاوه بر این كه اجتماع نقاط و نزدیك شدن آنها به هم مخاطب را در بخش هایی به خود جلب می كند تیرگی، روشنی و حركت را نیز نشان میدهد. 
نكته 4: به واسطه تیرگی یكسان نقاط، فضای درون كادر حالت مسطحی دارد، در حالی كه به واسطه تنوع تیرگی های نقاط، عمق و حركت بیشتری در فضا احساس می شود

از حركت نقطه، خط بوجود می‌آید. خط طول دارد، اما عرض ندارد، موقعیت و جهت دارد و به وسیله نقاط محدود شده است. خط مرز یك سطح را نشان می دهد.

اگر نقطه ها به یكدیگر آن قدر زدیك شوند كه دیگر نتوان آنها را از یكدیگر تشخیص داد، احساس دارا بودن امتداد در آنها تقویت می گردد و زنجیره نقاط تبدیل به عنصر بصری جدیدی به نام خط می شود.
در زندگی روز مره و در طبیعت خط حضور چشم گیری دارد. به تعبیر دیگر ما به طور روز مره با خط و جلوه های گوناگون آن زندگی می‌كنیم. در این زمینه می توان مثال های متفاوتی ذكركرد: نقوش خطی روی لباس ها و روی فرش زیر پایمان، ردیف صندلی در سالن امتحانات خطوط آجر های چیده شده و در امتداد هم دیوارها، سیم ها و تیر هایی برق و تنه درختان در كنار خیابان ها، و …… و كلا خطوطی كه به ابعاد گوناگون توسط یك هنرمند ترسیم شود تا به مفهومی برسد.

منظور از خط تجسمی معنایی نسبی از خط است و آن نشان دادن یك حركت ممتد و پیوسته بر سطح یا در فضا است مثال ساده این كه یك قطار در حال حركت از فاصله ای دور به صورت یك خط ممتد و پیوسته بر سطح یا در فضاست.

خطوط تجسمی بر اساس جهت حركت مداوم در یك مسیر كلی به چهار دسته اصلی تقسیم می شوند كه عبارتند از :

1) خطوط عمودی كه در طبیعت به شكل تنه درختان، تیرهای برق و ساختمان های مرتفع دیده می شوند. این نوع خط در اثر تجسمی ممكن است به مفهوم ایستادگی، مظهر مقاومت و استحكام باشد و یا صرفا رابطه‌ی مناسبی را از نظر بصری و زیبایی شناسی یا سایر خطوط و اشكال یك تركیب بوجود بیاورد.

2) خطوط افقی كه در طبیعت به صورت سطح زمین، خط افق، پهنه دریا، یا یك انسان خوابیده دیده می شود. این نوع خط صرفا در یك اثر تجسمی برای نشان دادن آرامش، سكون و اعتدال باشد یا صرفا رابطه‌ی مناسبی را از نظر بصری و زیبایی شناسی با سایر خطوط و عناصر تركیب به نمایش بگذارد. 

3) خطوط مایل كه معمولا در طبیعت به شكل كناره های كوه، خط رعد در آسمان و سراشیبی دیده می شود و در یك اثر تجسمی ممكن است برای نشان دادن تحرك، پویایی، خشونت و عدم سكون و ثبات اختیار شود.

4) خطوط منحنی كه معمولا در طبیعت به شكل تپه ماهور، انتشار امواج، پستی و بلندی زمین و حركت بعضی جانوران دیده می شود و در یك اثر تجسمی ممكن است برای نمایش دادن حركت سیال و مداوم، ملایمت و ملاطفت به كار گرفته شود، یا این كه صرفا رابطه مناسبی را از نظر بصری با سایر خطوط و عناصر یك تركیب ایجاد كند

مسیر حركت یك خط (درجهتی غیر از امتداد اصلی خط) سطح را بوجود می‌آورد. سطح طول و عرض دارد اما ضخامت ندارد؛ موقعیت و جهت دارد و به وسیله خطوط محدود می شود. سطح مرزهای بیرونی یك حجم را مشخص میكند.

شكلی كه دارای دو بعد باشد سطح نامیده می شود. همچنین روی چیزها را نیز سطح گویند در طبیعت و در پیرامون ما سطوح به اشكال متنوع و حالتهای مختلفی وجود دارند. سطح چیزها در طبیعت گاهی به صورت هموار و گاه ناهموار و دارای بافت ها و نقشهای مختلفی است. (این موضوع در بخش مربوط به خود بافت) به صورت مستقل بررسی خواهم كرد.

همه سطح ها از سه شكل هندسی دایره، مربع و مثلث، یا تركیبی از آنها بوجود می آیند. این شكل ها به طور معمول همه می شناسند و در حالی كه سطح های ساده ای به نظر می رسند خصوصیات قابل مطالعه ای دارند.

مربع یكی دیگر از شكل های پایه و ساده هندسی است كه از چهار ضلع و چهار زاویه مساوی ساخته می شود از تغیرات زاویه ها و ضلع های مربع اشكال چهارگوش متنوعی بوجود می آید. مربع بر خلاف دایره نماد صلابت، استحكام و سكون است. این شكل مظهر قدرت زمین و مادی و در عین حال از زیبا ترین اشكال هندسی است. (حالت بی حركتی، صداقت، صراحت و استادكارانه)

مثلث متساوی الاضلاع نیز دارای سه ضلع و سه زاویه مساوی است. هنگامی كه این شكل بر سطح قاعده اش قرار بگیرد پایدارترین شكل هندسی است و مثل یك كوه استوار به نظر می زسد. اما چنانچه بر یكی از راس های خود قرار بگیرد حالتی كاملا نا پایدار و متزلزل دارد. مثلث به واسطه‌ی زوایای تندی كه دارد سطحی متهاجم و شكلی ستیزنده به نظر می رسد كه همواره در حال تحول و پویایی است. بر اساس تركیب هایی از مثلث می توان ساختمان های بسیاری به وجود آورد. استفاده از مثلث و شبكه های مثلثی یك اصل ساختاری در طبیعت به شمار میرود. (فعالیت، جدال و انقباض)

نكته: از تكرار و تركیب شكل های، مثلث، دایره و مربع می توان سطح های متعدد منظم و غیر منظمی به دست آورد همچنان كه اگر اشكال پیچیده و آلی طبیعت را تجزیه و ساده كنیم مجددا به اشكال ساده دایره، مثلث و مربع خواهیم رسید.